Πάει ψηλά…

Από νίκη σε… νίκη η Νίκη!!!

Εδώ ήμαστε λοιπόν, πάλι μαζί…

Και πάλι για να σχολιάσουμε ακόμα μία σημαντική εκτός έδρας νίκη για την Νίκη, που μετά από χρόνια δεν έχει μόνο το όνομα, αλλά και την χάρη!

Από νίκη σε νίκη η “κυανόλευκη” ομάδα, που (λογικά) βρήκε την ηρεμία της.

Πως; Μα με την επιβλητική παρουσία του Ντόστανιτς στον πάγκο της, στα αποδυτήριά της…

Η νέα νίκη των “κυανολεύκων” έγινε στην αήττητη έδρα των Μετεώρων, μιας ομάδας που θέλει και παίζει καλό και ορθόδοξο ποδόσφαιρο.

Μιας ομάδας που έχει βάλει την σφραγίδα του ο τεράστιος Γιώργος Βακουφτσής, ο προπονητής της δηλαδή.

Τι να πει κανείς για τις ποδοσφαιρικές παραστάσεις του Γιώργου…

Παραστάσεις που βέβαια έχει (και περισσότερες ως προπονητής) ο Ντόστανιτς!

Κέρδισε λοιπόν η Νίκη –  όπως αναμενόταν για να λέμε την αλήθεια – και συνεχίζει την “μάχη” για την απ΄ ευθείας άνοδο στην αμέσως επόμενη ανώτερη κατηγορία, όποια και αν είναι αυτή.

Ας θυσιαστεί μία χρονιά, αν είναι για καλό, προσωπική μου άποψη αυτή, γιατί το κακό έχει παραγίνει μ΄ αυτή την Football League!!!

Θεωρώ λοιπόν δεδομένη την άνοδο, ενώ η πρόσληψη Ντόστανιτς δείχνει πως στην Νίκη κοιτάζουν και την επόμενη μέρα.

Και αυτό είναι το ζητούμενο…

ΥΓ: Η ζωή μας επιφυλάσσει εκπλήξεις, κάποιες φορές και τραγικά δυσάρεστες, όπως αυτή που είχε η οικογένειά μου.

Ευχαριστώ θερμά για την συμπαράσταση γνωστούς και φίλους, καθώς και την οικογένεια της Νίκης που στάθηκε δίπλα μας σ΄ αυτή την περιπέτεια.

Ιδιαίτερα ευχαριστώ και στην σχολή ποδοσφαίρου της Αγίας Άννας, που πέρα από ποδόσφαιρο διδάσκει και ανθρωπιά!

Και να ξέρετε πως η ζωή βεβαίως και συνεχίζεται, αλλά ποτέ δεν είναι ίδια με πριν…

Καλό ταξίδι Έφη…